Os monstros da máquina (e 6)

laika

Esperto. Non me podo mover. Non sei onde estou. Fai moita calor. Non  encontro a Mushka. Nin a Albina. Nin a Raspurin-tin-tin. Fai moita calor. Acórdome dos homes. Os homes son valentes cando non hai perigo. Son amigables cando queren algo. A carreira espacial. A  ver quen a ten máis grande. Fai moita calor. Pido axuda. Só eu a escoito. Fai moita calor. Estou cansa. Non teño forzas. Fai moita calor. Vexo a luz que vén cara a min. O Demiurgo Canino das Alturas. O Canis Lupus Omnisciente. Estou ardendo. O último estertor da conciencia. Atraveso as portas da Canceira Cósmica. Nunca morrerei. Son Laika. Sodes Laika. Vivirei en todos vós. Esta é a miña fin. Este é o voso principio. Este é o principio da súa fin. Que nos oian ladrar.

Laika, a escolla de The Lost Omelette-makers, é a última da nómina dos Monstros da Máquina vol. I, primeiro EP temático de Discos da Máquina, de saída inminente. Isto foi todo. E agora, atención.